17.3.16

Υφασματάδικα στη Θεσσαλονίκη-Επίσκεψη δεύτερη, Υφάσματα Δημήτογλου-Στόγιος


Η Θεσσαλονίκη, άμα θες να ξέρεις, έχει πολύ όμορφες γειτονιές, και κάποιες από αυτές είναι ξεχασμένες από χρόνο (και ανθρώπους, μαζί πάνε αυτά). Αλλά, από καιρού εις καιρόν, έρχονται στην επικαιρότητα ξανά και ζουν την αναγέννησή τους. Μία τέτοια περιοχή είναι και η ευρύτερη περιοχή του φραγκομαχαλά.
Υπάρχουν στην περιοχή μαγαζιά που τα τελευταία χρόνια ξεπετάχτηκαν σαν τα μανιτάρια (κυρίως φαγάδικα, καφέ, μπαρ κλπ), αλλά υπάρχουν και καταστήματα εμπορικά που υπήρχαν από πολύ παλιά εκεί, γιατί στα πέριξ κάποτε υπήρχαν πολλές βιοτεχνίες ρούχων. Αρκετά από αυτά υπάρχουν ακόμα, και αντιστέκονται σε πείσμα των καιρών και όλων των άλλων δυσμενών, που δε χρειάζεται να σ'τα πω και να ξενερώσουμε τώρα. Έτσι, θα βρεις εκεί καταστήματα υφασμάτων και αξεσουάρ για ραπτική, κορδελών, φερμουάρ, και λοιπών χρήσιμων και χαριτωμένων.
Ο δικός μου τελικός προορισμός ήταν το Υφασματάδικο στην οδό Καθολικών, και για να φτάσω εκεί, έκανα την εξής διαδρομή (πάτησε στην εικόνα για να δεις τις λεπτομέρειες):



Ξεκίνησα, που λες, από την Αγίας Σοφίας και περπάτησα επί της Καστριτσίου (στο νούμερο 1 του χάρτη). Εκεί έχει μερικά μαγαζιά πολύ μερακλίδικα: έχει ένα μαγαζί που φτιάχνει χειροποίητες πίτες, ένα παλαιοβιβλιοπωλείο, ένα μαγαζί μουσικών οργάνων, ένα πρακτορείο ξένου τύπου, δύο χαντρομάγαζα (που πολύ μ'αρέσουν), ένα κουκλίστικο μαγαζάκι που φτιάχνει μπισκοτάκια και γλυκάκια, κανα δυο ωραία κτίρια διατηρητέα, και όλα αυτά, μέσα σε 100 μέτρα δρομακίου! Να, δες:
































Στο τέλος της Καστριτσίου, που λες, περπατάς και τί βλέπεις; Την πλατεία Άθωνος και την αντίστοιχη περιοχή, που είναι γεμάτη ταβέρνες. Εγώ κατέβηκα προς τα κάτω, και έστριψα σε ένα δρομάκι της Άθωνος, την Παπαμάρκου (στο νούμερο 2 του χάρτη), που είναι φουλ στα μαγαζάκια που πουλάνε και επισκευάζουν ψάθινα και ξύλινα αντικείμενα. Πολύ γραφικό! Αργότερα στην άνοιξη και το καλοκαίρι, που είναι στον καιρό του και το αναρριχώμενο που το σκεπάζει, είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό-σα σε νησάκι. Επίσης εκεί είναι και το artonomous, ένα σούπερ χαριτωμένο μαγαζάκι με τσάντες, κοσμήματα (εκεί θα βρεις και τα γνωστά κοσμήματα Πριγκιπώ) και αξεσουάρ design.  Στο τέλος του στενού αυτού, είναι το Roots, ένα χορτοφαγικό εστιατόριο με πολύ νόστιμα πιάτα (αν πας, έχει μια σαλάτα με μανιτάρια, την οποία πρέπει να τη δοκιμάσεις οπωσκαιδήποτε).





Από το Roots έστριψα και κατέβηκα στην Ερμού, πέρασα την Αριστοτέλους, και έστριψα προς τα Λουλουδάδικα, για να πάρω την Β. Ηρακλείου. Σταμάτησα να πάρω μία μπάρα ενέργειας με σύκο από το Εν Καρπώ (στο σημείο 3 του χάρτη), για να μπορέσω να συνεχίσω μέχρι την πλατεία Χρηματιστηρίου, όπου και θαύμασα για λίγο το υπέροχο κτίριο του Poselli (Poselli ήταν ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε το κτίριο, αλλά και η πιτσαρία που βρίσκεται στη μία του γωνία, και είναι πασίγνωστη-λέω εγώ τώρα μια ιδέα για το βραδινό σου) και το ρολόι που σταμάτησε, λέει, στην ώρα του μεγάλου σεισμού, στις 11:04 το βράδυ της 20ης Ιουνίου του 1978 (μπρ), στον αριθμό 4 του χάρτη.




Στην περιοχή ακόμα κάνουν εργασίες βιοκλιματικής αναβάθμισης (ουάου), οι οποίες σιγά σιγά ολοκληρώνονται. Θα γίνει ακόμα πιο όμορφη η περιοχή! Ανεβαίνοντας προς το κτίριο, στρίβεις αριστερά, και μετά ακολουθείς το δρομάκι, για να βρεις την οδό Καθολικών. Στρίβεις πάλι αριστερά, περπατάς λίγα μέτρα ακόμα, και έφτασες στο Υφασματάδικο (νούμερο 5 στον χάρτη). Έχεις περπατήσει 1.014 μέτρα σε περίπου δώδεκα λεπτά (ανάλογα και με το πόσο χάζευες στο δρόμο), και έχεις κάψει περίπου 50 θερμίδες. Εσύ. Γιατί εγώ πήρα τη μπάρα ενέργειας και το ισοζύγιο βγήκε τελικά θετικό. Αλλά αυτές είναι καλές θερμίδες, έτσι δεν είναι (πες ναι.);


Το Υφασματάδικο είναι ένα μικρό μαγαζάκι, στον αριθμό 4 της οδού Καθολικών, το οποίο έχει πολύ όμορφα υφάσματα, όλα ένα κι ένα. Έχει πολύ καλή ποικιλία σε βαμβακερά και, αν έχεις παιδάκι, εκεί θα βρεις πολλά υφάσματα με ντεσέν για παιδικά δωμάτια (για κουρτίνες, σεντόνια και λοιπά). Επίσης, έχει πολλά ριγέ, καρώ, πτι καρώ και πουά βαμβακερά, σε πολλούς χρωματισμούς, για διάφορες χρήσεις (που είναι πολύ ωραία για μπομπονιέρες, τσαντάκια/πουγκάκια και μικρές κατασκευές), όπως και υφάσματα που χρησιμοποιούνται στους στολισμούς γάμου και βάφτισης (λινάτσες, γάζες). Ανάμεσα στα πολλά όμορφα, εγώ ξεχώρισα τα βαμβακερά λουλουδάτα (τα βλέπεις στην επόμενη φωτογραφία που στέκονται έξω από το μαγαζί και σε φωνάζουν να μπεις και να τα υιοθετήσεις), τα οποία είναι ελαφριά, δροσερά, πολύ εύκολα και ευχάριστα να ραφτούν (σε φορέματα, φούστες, πουκαμισάκια), και έχουν πολύ καλές τιμές (γύρω στα 7 ευρώ το μέτρο, και είναι και διπλόφαρδα). Ό,τι πρέπει για καλοκαιρινά φορέματα:





Εγώ πήρα ενάμιση μέτρο από ένα βαμβακερό εμπριμέ που πολύ μου άρεσε, και το οποίο σκέφτηκα να το κάνω φόρεμα, αλλά όταν θα έρθει η ώρα του μπορεί και να αλλάξω γνώμη, και να το κάνω μπλουζάκι, ας πούμε, ή πουκάμισο ή τσάντα ή δεν-ξέρω-μην-με-πιέζεις!


Να, πάρε και μερικές ακόμα φωτογραφίες από δύο δρόμος της Βαλαωρίτου (οδός Καθολικών και οδός Βηλαρά), να δεις τί όμορφα που είναι εκεί:


Αυτά. Ελπίζω να σου άρεσε η βόλτα μου, γιατί έρχονται κι άλλες!

Επισήμανση: Αυτή η ανάρτηση δεν είναι διαφημιστική. Όλα όσα γράφω είναι προϊόν της εμπειρίας και της κρίσης μου, και δεν είχα κάποιο αντάλλαγμα χρηματικό ή σε είδος για να γράψω τα παραπάνω! ;)

♥ Pelagie


14 σχόλια:

  1. Καλέ ε,το ρεπορτάζ και η διαφήμιση(ελπίζω να σου έδωσαν κανά δωράκι)σε τελείως επαγγελματικό επίπεδο!!!Λες και σε διάβαζα σε εφημερίδα ή περιοδικό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεωργία σ' ευχαριστώ πολύ, πολύ ωραίο αυτό που είπες!
      Και, καλά που είπες για τη διαφήμιση, γιατί πρόσθεσα και το edit στο τέλος! :)

      Διαγραφή
  2. Μου αρέσουν πάρα πολύ αυτές οι βόλτες και αν και ακόμα δεν έχω κάνει την προηγούμενη, αυτή λέω να την κάνω αύριο κιόλας! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, ναι, να την κάνεις! Είναι ωραία να τριγυρνάς λίγο σαν τουρίστας, ε;

      Διαγραφή
  3. Δε χορταίνω να διαβάζω τις αναρτήσεις σου και να βλέπω τις φωτογραφίες! Είναι σαν να ξαναγυρνάω λίγο στη Θεσσαλονίκη, που τόσο πολύ αγαπώ και λόγω διαφορών συνθηκών δεν επισκέπτομαι τόσο συχνά όσο θα ήθελα! Από το Υφασματάδικο αγόρασα ένα υπέροχο ριγέ βαμβακερό ύφασμα για τη βάπτιση του Νικόλα και επίσης προμηθεύτηκα τούλι για να κάνω τις μπομπονιέρες του γάμου (το οποίο δεν χρειάστηκε να κόψω γιατί ήταν κομμένο στις διαστάσεις που ήθελα)! Εκεί κοντά, σε όροφο οικοδομής, μπορείς να βρεις και ασήμι (στοιχεία, σύρμα, εργαλεία) στον Παναγιωτίδη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, να, είδες; Μια ωραιότατη πληροφορία! Αυτός ο Παναγιωτίδης είναι στην οδό Καθολικών;
      Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση, Άντρια, είναι με φροντίδα και χρόνο φτιαγμένη!

      Διαγραφή
  4. Μπράβο Ελπίδα πολύ ωραία η βόλτα.Την έχω κάνει πολλές φορές αυτήν την διαδρομή και πάντα κάτι βρίσκω που δεν είχα δει και όσο για τις βιοκλιματικές εργασίες αναβάθμισης ουάουυυυ όπως το πες !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είσαι κι εσύ βολτατζού (καινούρια λέξη), τζου-τζου-τζου-τζου-τζου!

      Διαγραφή
  5. Υπέροχη η βόλτα σου.
    Στα προσεχη πλανα.
    Η διαδρομή αυτή, είναι από τις καλύτερες . Η πλατεία Αθωνος είναι σε άλλο κόσμο θαρρεις.
    Ευχομαι να αλλάξουν τα πράγματα και να ξαναδουμε καλές εποχές.
    Φιλακια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμήν, Ρένα μου!
      Ευχαριστώ πολύ για τα πάντα καλά σου λόγια.
      XO

      Διαγραφή
  6. τι όμορφη βόλτα και πόσο χρήσιμες οι πληροφορίες! Ο τρόπος δε παρουσίασης, ΑΠΑΙΧΤΟΣ! ευχ.πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω, παρακαλώ! Ευχαρίστησίς μου, αλήθεια! Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε!

      Διαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!