24.11.13

Στην οδό Εδέσσης, ταξίδι στο χρόνο



Πριν από μία εβδομάδα φιλοξενήθηκα σε ένα σπίτι, όπου ζει και ο Φιντέλ με τ' όνομα, μία γάτα του Σιάμ όμορφη πολύ-να δες, αν δε με πιστεύεις:


Ο Φιντέλ, λοιπόν, έχει το εξής χαρακτηριστικό (εκτός από πολλές τρίχες): είναι περίεργος. Πολύ περίεργος (χαίρω πολύ). Καταρχάς, είναι συνεχώς σε εγρήγορση. Με τον παραμικρό ήχο, γυρνάει το κεφάλι του σχεδόν με έκπληξη, σπεύδει να επεξεργαστεί κάθε καινούριο που μπαίνει στο σπίτι, εξερευνά τις γωνίες του σπιτιού ξανά και ξανά και ξανά, περιεργάζεται όλους και όλα με ενδιαφέρον, κυκλοφορεί λες και βλέπει (σχεδόν) τα πάντα για πρώτη φορά. Λες, τώρα, αυτή η γάτα ή αμνησία έχει και ξεχνάει τί είδε ή είναι τυχερή που έχει τη διάθεση να βλέπει λεπτομέρειες κάθε φορά με τη διάθεση μικρού παιδιού (έστω, γατιού). Τείνω (ωραιοποιημένα) προς το δεύτερο (έλα!).
Η αλήθεια είναι, και να μη με παρεξηγήσουν, παρακαλώ, οι γατόφιλοι εκεί έξω, ότι αν ήταν να διαλέξω μεταξύ γάτας και σκύλου θα διάλεγα το δεύτερο, αλλά δεν μπορώ παρά να θαυμάσω την ιδιότητα του κυνηγού που έχουν αυτά τα αιλουροειδή. 
Έχοντας, που λες, πρόσφατη την συμβίωση με το Φιντέλ, προχθές κατέβηκα μία βόλτα στην πόλη με τον καλό μου. Το κέντρο (Τσιμισκή και λοιπά) ήταν εξωφρενικά γεμάτο με κόσμο (είχε ακόμα καλούτσικη θερμοκρασία), και σχεδόν αυτόματα τα πόδια μας μας πήγανε λίγο παραπέρα. Μπήκαμε, λοιπόν, στα στενάκια κοντά στην οδό Φράγκων, ήτοι στον φραγκομαχαλά. Φτάσαμε στην πλατεία Εμπορίου (υπέροχη μικρή γωνιά της πόλης, αλλά, φευ, τίγκα στα αυτοκίνητα-τί ασχήμια πια), και μπήκαμε στην Εδέσσης, μία οδό την οποία ποτέ άλλοτε δεν είχαμε περπατήσει. Τώρα, μη φανταστείς ότι είναι και κανένας μεγάλος δρόμος, καμιά εξηνταριά μέτρα στο όλον, αλλά είναι τόσο γοητευτικός!
Απ' ό,τι διαβάζω (στο google το έψαξα, μην τρελαίνεσαι), αυτή η οδός ήταν κάποτε μέρος μίας από τις εβραϊκές συνοικίες της πόλης, και σ' αυτήν υπάρχουν πάρα πολλά όμορφα και ιστορικά κτίρια, τα οποία δυ-στυ-χώς (δεν μπορώ να το τονίσω αρκετά, αυτό το "δυστυχώς"!) έχουν παρατηθεί στη μοίρα τους. Το να τα βλέπεις σε αυτήν την κατάσταση (την παρατημένη) έχει μία άλλη γοητεία, δε λέω, γίνεται η ατμόσφαιρα κάπως στοιχειωμένη και μαγική, κάτι σαν ταξίδι στο χρόνο ένα πράμα, αλλά, πες, πόσο πιο ωραία θα ήταν αν αυτά τα κτίρια είχαν ζωή (σας παρακαλώ, όχι άλλα καφέ και κλαμπ, όμως).
Καθώς, λοιπόν, περπατούσαμε, άρχισα να τραβάω φωτογραφίες (λέγε με και Ιάπωνα τουρίστα) και να κοιτάω κι από δω κι από κει ενθουσιασμένη. Σε αυτό το σημείο ακριβώς σκέφτηκα τον Φιντέλ: έβλεπα λεπτομέρειες στην πόλη στην οποία ζω εδώ και δεκαέξι χρόνια, τις οποίες δεν είχα ξαναδεί. Γεια σου ρε Φιντέλ, με τα ωραία σου! Είναι αυτό που λέμε epiphany. Μου ήρθε φλασιά, δηλαδή, πώς το λένε. Σιγά το πράγμα, θα μου πεις: μπήκες σε ένα δρομάκι στο κέντρο της πόλης, τρελή εξερεύνηση. Θα σου πω: ναι, τρελή. Όντως. Έτσι απλά.
Σε αυτό το ωραίο μπακράουντ, τώρα, έβγαλα και μερικές φωτογραφίες από την καινούρια φούστα που έραψα, η οποία όμως, δεν είναι και τόσο καινούρια, γιατί το ύφασμά της ξεκίνησε μερικές δεκαετίες πριν από τη Γερμανία, για να βρεθεί τελικά στα χέρια μου (ευχαριστώ πολύ, Κατερίνα! ;)). Μη φανταστείς τίποτα πολυτελές, ένα βισκόζ είναι, το οποίο, όμως, έχει πολύ όμορφο ντεσέν, και είναι χυτό και άνετο. Η ίδια η φούστα, τώρα, δεν είναι παρά δύο ορθογώνια παραλληλόγραμμα (ένα για μπρος και ένα για πίσω), τα οποία σουρώθηκαν και στερεώθηκαν με το ζωνάκι. Ένα φερμουάρ, και έξω από την πόρτα. Εύκολα και δοκιμασμένα πράγματα.
Για δες:










20 σχόλια:

  1. Όμορφες οι φωτογραφίες σου! Αυτά τα κτίρια σίγουρα έχουν γνωρίσει δόξες...
    Η φούστα σου πάει πολύ.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουν γνωρίσει δόξες, Ελένη, όντως. Όταν είσαι εκεί μπορείς να φανταστείς να είναι γεμάτα κόσμο, μαγαζιά και ζωή. Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  2. αυτη ειναι η χαρη του αιλουροειδους το απροσμενο το ανεξερευνητο , το απειθαρχο ,γητευτρα του Φιντελ υπεροχη η ξεναγηση σε φιλω !!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι η χάρη του και η δυσκολία του ταυτόχρονα, Μαριλίζ. Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  3. Εγκατάλειψη... Ο Δήμος Θεσσαλονίκης έχει κάνει μελέτη ανάπλασης http://centre-architecture.thessaloniki.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=219%3A2011-12-06-11-26-26&catid=2%3Aastikes-anaplaseis&Itemid=722&lang=el ποιος ξέρει όμως τι, πώς και πότε θα ολοκληρωθεί...
    Ίσως κάποια κτίρια να ανήκαν σε Εβραίους και μετά την γενοκτονία, να μην είχαν ιδιοκτήτες, όπως στην Κέρκυρα! Βγάλε φωτογραφίες όσο είναι καιρός!
    Η φούστα υπέροχη! Όσο για τον Φιντέλ... Οι Σιάμ γάτες είναι εντελώς ιδιαίτερες! Καμιά σχέση με τις υπόλοιπες γάτες!
    Πολλά φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, μα τί ωραία θα ήταν, αν γινότανε όλα αυτά! Πολύ ελπιδοφόρα η μελέτη, να δούμε αν θα γίνει ποτέ...
      Θα ξαναπάω, αυτό είναι το σίγουρο!
      Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, Μαρία Έλενα.
      Φιλιά κι από μένα!

      Διαγραφή
  5. Τι κούκλα που είναι η Φιντέλ!!!!Τη λατρεύω όπως και όλα τα ζώα-)
    Πανέμορφες όλες οι φωτογραφίες-)
    Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Φιντέλ είναι όντως κούκλος, Χρίστα (δεν θα του πω ότι τον είπες κούκλα!)! Σ' ευχαριστώ πολύ!

      Διαγραφή
  6. Another fabulous post from you and its amazing how we can still discover intriguing and interest corners in this beautiful city. Loved all of the photos but especially the photo of the shop with the plants and flowers as I have visited it many times and am always intrigued.

    Marie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Yes, Marie, it is amazing, indeed! I too loved this shop, it's really like it's from a movie or a novel or something... Just great!
      Kisses, my dear!

      Διαγραφή
  7. Εγώ θέλω να του πεις πως τον αγαπώ το Φιντέλ και ας μην τον ξέρω. Αυτόν όπως και όλα τα γατιά του κόσμου αυτού...Ήμουν και εγώ σκυλόφιλη μέχρι που απέκτησα γάτο. Και σε αυτό το σημείο θέλω να απευθύνω έκκληση στον Τσιτσίνο να γυρίςει πίσω στη μανούλα και να αφήσει γκομενιλίκια. Αυτά με τα δικά μου.
    Εσύ όμως είσαι μια κούκλα με τη φουστίτσα σου στην ωραία οδό Εδέσσης. Και το ύφασμα είναι το κάτι άλλο. Έχει τη χάρη του το παλιό. Μπράβο Πελαζί και για τις ωραίες φώτο και για τη φούστα! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα τα μεταβιβάσω, Μαριλό μου (ακούς Τζίνα;)!!
      Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
      Φιλιά κι από μένα!
      Υ.Γ.: Άκους εκεί, "Τσιτσίνος" -- χαχα! Ωραίο όνομα-παιχνιδιάρικο, όπως κι αυτός, προφανώς, που σουρτουκεύει και δεν ακούει τη μαμά του!

      Διαγραφή
  8. Πόσο μου αρέσει η ιδέα ότι έφτιαξες την φούστα από ένα ύφασμα περασμένης δεκαετίας!! Και είναι πολύ όμορφη φούστα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ασημένια, σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
      Το συνηθίζω αυτό, να ράβω ρούχα από παλιά υφάσματα που μου έδωσαν αγαπημένα πρόσωπα, μ' αρέσει πολύ!
      Επισκέφτηκα και το μπλογκ σου, είναι πολύ καλόγουστο!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Πολύ ωραια η φούστα και πάει με το τσαντικό.
    Παντως μια φιλη που εχει γατα Σιαμέζα ειναι τοσο πολυ περίεργη κι αυτη.

    http://beautyfollower.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σου εύχομαι για τα Χριστούγεννα…
    Το καλύτερο που μπορεί να υπάρχει,,,
    Υγεία, ευτυχία, ικανοποίηση.
    Και αυτό - για όλη την αιωνιότητα!
    Και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος 2014!
    Θα τα πούμε του χρόνου,πολλά φιλιά! ❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η εγκατάλειψη έστω και αψύχων προκαλεί άφατη λύπη...Δεν νομίζω να περισωθεί κάτι απ΄αυτά τα πανέμορφα κτίρια και τις ατμοσφαιρικές γειτονιές.
    Ίσως η κρίση παρατείνει κάμποσο τη ζωή τους αλλά ο χρόνος θα δώσει τη χαριστική βολή...

    Ο Fidel είναι έξυπνος γάτος και φυσικά όμορφος.
    Με γεια τη φούστα, τη φοράς όμορφα και σου πηγαίνει πολύ!

    Χαρούμενα Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!
    Z.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Hi, Nice post thanks for sharing. Would you please consider adding a link to my website on your page. Please email me back.

    Thanks!

    Angela
    angelabrooks741 gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!