26.8.12

Ευκολία

Και σε ρωτάω: τί κάνεις, αν σε πιάσει η θερινή ραστώνη για τα καλά, και δεν έχεις όρεξη να ράψεις κάτι εξεζητημένο και περίπλοκο; Απλό. Δε ράβεις. Χε.
Αλλιώς, αν θέλεις οπωσδήποτε να φορέσεις κάτι από τα χεράκια σου στην παραλία, αλλά τα χέρια σου δεν υπακούουν λόγω του ότι έχουν λιώσει από την πολλή ζέστη, τότε ράβεις απλά πράγματα. Απλά. Δύο τετράγωνα σε φόρεμα, μία σφηκοφωλιά, ένα σούρωμα για τσαχπινιά, ένα απλικέ και μία σταυροβελονιά (από το περιοδικό Πατρόν) για στολίδι, άντε και μια τσάντα παραλίας, και έξω από την πόρτα προς παραλία μεριά.
Με αυτή τη λογική ακριβώς έγιναν τα φορέματα που θα δεις. Πατρόν δεν υπήρξαν, γιατί δεν χρειάστηκαν. Εφήρμοσα τη γνωστή μέθοδο δοκιμής και σφάλματος, και με τις διαστάσεις μου έκοψα τα υφάσματα χωρίς καν να σημαδέψω με το σαπουνάκι. Έτσι, στα κουτουρού.
Ε, καλοκαίρι. Ευκολία.










Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού (έχει ακόμα λίγο)!