26.8.11

Με το παλιακό ύφασμα της θείας μου - Μέρος 1 από 2

Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη ραπτική, πήγα στη θεία μου, που έραβε από μικρή. Της είπα, δώσε μου ό,τι ύφασμα έχεις, για να εξασκούμαι. Κατέληξα με ένα σωρό από υφάσματα, μερικά τόσο ωραία, που λυπάμαι να τα χρησιμοποιήσω. Όλα παλιά. Τουλάχιστον 30 ετών. Τέλεια!
Ένα από αυτά είναι ένα κίτρινο μεικτό ύφασμα (αγνώστου προελεύσεως και σύστασης), το οποίο είναι λίγο γυαλιστερό και έχει συν τοις άλλοις ένα εσωτερικό λίγο πετσετέ, να το πω...



Αποφάσισα να το χρησιμοποιήσω (γενναία απόφαση). Θα το κάνω φόρεμα, είπα. Με πατρόν λίγο ως πολύ δοκιμασμένο: είπα, λοιπόν, να χρησιμοποιήσω για ακόμα μια φορά το πάνω μέρος από το Knee length dress with pockets, και να ρισκάρω αυτοσχεδιάζοντας στη φούστα.
Αυτή τη στιγμή είμαι στη φάση που προσπαθώ να ταιριάξω την περίμετρο του πάνω μέρους με την περίμετρο της φούστας, το οποίο με παιδεύει, επειδή στηρίχτηκα στην τύχη μου, αλλά αυτή δε μου έκανε τη χάρη να ταιριάξουν αυτά τα δύο ακριβώς: έπρεπε να μετρήσω καλύτερα... Και το άτιμο, ξεφτίζει σαν τρελό! Ουφ.



Συνεχίζεται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Έλα, μη ντρέπεσαι, πες κάτι!